ویدئوی آموزشی آماده سازی یک سرور اوبونتو برای هاست یک پروژه پی اچ پی

دوستم وحید رجبلو ازم خواسته که سرور اوبونتویی جدیدش رو برای پروژه جدیدش که قراره یه استارتاپ برای کمک به معلولین و رد و بدل نیروی کار باشه، آماده کنم. مدتی بود یک فکر جدید داشتم که به دلایل مختلف ازش خجالت می کشیدم ولی خب به نظرم کار خوبی بود. حالا تصمیم گرفتم عملی کنم: اجرای انگلیسی ویدئو!

اما چرا انگلیسی؟ دلیلش دو تا است:

  • ویدئو مخاطبین بیشتری پیدا می کنه
  • ترس خودمون از زبان انگیسی می‌ریزه

اولی که معلومه ولی دومی به نظرم حتی مهمتر از بحثی است که توی ویدئو مطرح می‌شه. در واقع بارها می‌بینیم که مهندس هایی با سواد کمتر از بچه‌های ما، برای کارها انتخاب می‌شن فقط برای اینکه زبانشون… حتی بهتر هم نیست ولی نسبت بهش نگرانی کمتری دارن.

ما در دنیا به شوخی یه زبان داریم به اسم انگلیسی بین المللی که عملا یک نسخه ساده شده، دارای اشتباه های دستوری و غیره است که مهندس های غیرانگلیسی زبان با اون با هم رابطه برقرار می‌کنن. منطقا منم انگلیسی فصیح حرف نمی‌زنم. بخصوص که اعتقادی به کپی کردن لهجه خارجی ها هم ندارم و با لهجه ایرانی حرف می زنم ولی سعی می کنم مفهوم باشه.

معلومه که اگر زبانمون رو بهتر کنیم بهتره ولی من مطمئن هستم اگر شروع کنیم به دیدن این تیپ ویدئوها، واقعا ترسمون از زبان می‌ریزه و می تونیم حرف بزنیم و گوش بدیم و بنویسیم. اون موقع موقعیت‌های کاری‌ خیلی بهتری منتظرمونه. این انگیزه دوم شروع کردنم به ساختن ویدئوهای انگلیسی زبان بود.

توی این ویدئو، شروع می‌کنم تنظیم کردن سرور اوبونتو برای وحید رجبلو. برنامه‌های اصلی رو نصب می کنیم تا توی بعدی، برنامه های دیگه رو نصب کنیم و کمی هاردنینگ.

لینک‌های شاد دوشنبه‌های آخر ماه – از گالری ۸ بیتی تا پروژه‌های شرکتی در گیت‌هاب و بازار کار

  • سحر یک پی دی اف بامزه درست کرده به اسم رقص با لینوکس که توش تاریخچه و چند تا نکته که برای خودش جالب بوده رو گفته، اجراش هم قشنگه و احتمالا خوشتون میاد نگاهی بندازین
  • رضا هم مثل پارسال، ویدئوهای کنفرانس پایکان ۲۰۱۸ آمریکا رو برای دانلود گذاشته که اگر دنبالش می کنین،‌ کارتون راحتتر باشه.
  • و اگر به گیک بازی علاقمند هستین، احتمالا وبلاگ فان پیوتر باید براتون جالب باشه: اخبار و مقالات در مورد کامپیوترهای تک بورد مثل رزبری و بقیه فامیل‌هاش.
  • عیسی هم که دوست قدیمی است و کلی حضور موثر در جادی.نت داشته (از جمله برنده شدن مسابقه برنامه نویسی) یک کار عالی رو توی شرکتشون شروع کرد: قانع کردن مدیرها به انتشار آزاد بخشی از پروژه‌ها. آدرس گیت هاب اینجاست و دو تا پروژه اصلی این دو تا:
    • پروژه گیو: درواقع یک نود دیسکاوری خیلی ساده با udp هستش که می‌شه تنظیمش کرد که از broadcasting استفاده کنه یا multicasting و تفاوت عمده‌اش با بقیه نود دیسکاوری‌ها در اینه که برای هر نود یک نقش قائل می‌شه و شما که از این ابزار داری استفاده می‌کنی می‌تونی مثلا بگی همه اون نود‌هایی که نقششون لاگ اگریگیتوره رو به من بده یا مثلا همه اون نود‌های worker رو به من بده. ایده خیلی ساده‌ای هستش براش پروتکل هم نوشتم همونجا ولی در عین حال خیلی کاربردیه
    • پروژه گنجکس: درواقع یه container جاواییه که شما می‌تونی روش فریم‌ورک خودت رو تعریف کنی و سرویس‌ها و لایبرری‌های خودت رو runtime به سیستم اضافه کنی و فریم‌ورک خودت اون سرویس‌ها رو به صورت ران تایم تحلیل می‌کنه و رفتار سیستم درجا عوض می‌شه
      و اگر علاقمند هستین در چنین پروژه‌هایی مشارکت داشته باشین، رزومه‌تون رو برای esa.hekmat روی جیمیل بفرستین یا بهتر از اون، اول پروژه‌ها رو نگاه کنین و بهش کد کامیت کنین تا شکی در خوب بودنتون نذارین.
  • هوم.. بحث گالری صفر کمی متفاوت است. من اول با شک و تردید رفتم توش ولی بعدش خوشم اومد. می تونه یکساعتی شما رو سرگرم کنه با ایده جالبش و آثارش و .. در کل به نظرم چیزیه که دیدنش مثبته. من کمتر تعریف کنم و خودتون گالری صفر رو ببینین

به گفته آی.بی.ام، کامپیوترهای کوانتومی رمزنگاری‌های ما رو در هم خواهند کوبید، خیلی هم زود

به گفته مدیر تحقیقات IBM کامپیوترهای کوانتومی با توجه به سرعت رشدشون، به زودی خواهند تونست رمزنگاری‌هایی که ما الان باهاشون اطلاعات حساسمون رو امن می‌کنیم، بشکنن. به گفته آرویند کریشنا، این اتفاق تقریبا در ۵ سال آینده خواهد افتاد. و «هرکسی که می‌خواد اطلاعاتش رو بیشتر از ۱۰ سال امن نگه داره، باید از تکنولوژی‌های جدیدتر رمزنگاری استفاده کنه».

البته این حرفها مربوط می‌شه به یک پنل در مورد کامپیوترهای کوانتومی در صنعت و در نتیجه بعید نیست که کمی هم تبلیغات آی بی امی قاطیش شده باشه. کامپیوترهای کوانتومی می‌تونن در شکل‌های خاصی از مساله، جواب‌هایی تقریبا آنی به مسائلی بدن که برای کامپیوترهای ما میلیون‌ها سال طول می‌کشه. در همین پنل، یک متخصص فیزیک از دانشگاه استنفورد می گه از نظر اونهم هر رمزنگاری‌ای که ما الان داریم در طول چند سال آینده با کامپیوترهای کوانتومی قابل شکستن خواهد بود و «من فکر می کنم این ترسناکه».

البته از دهه ۸۰، این مساله رو می دونستیم که مساله ای که الان رمزنگاری بهش وابسته است، در دنیای کوانتوم به راحتی قابل شکسته ولی خب اون زمان ساخت کامپیوترهای کوانتومی چندان نزدیک به نظر نمی‌رسید. اما حالا با پیشرفت در مواد بی اثر و فیزیک دمای پایین، رشد خیلی سریع شده و در طول پنج سال آینده کامپیوترهای کوانتومی در بازار شرکت‌های بزرگ خواهند بود.

البته بحث فقط هم سر رمزنگاری نیست. بحث انرژی هم هست. به گفته آی بی ام، کامپیوترهای کوانتومی مصرف برق بسیار کمتری خواهند داشت و جوابی خواهند بود به مشکلاتی که الان با چیزهایی مثل بیت کوین داریم: مصرف برق بسیار عظیم و در حال رشد. البته کریشنا (مدیر تحقیقات‌ای بی ام) گفته که هنوز همه مسائل حل نشدن و هرچند آی بی ام داره تلاش می کنه یک سیستم تجاری مبتنی بر کوانتوم بده (عکس بالا به اسم ای بی ام کیو)، هنوز نیاز به پیشرفت‌های علمی دیگه ای هم هستیم اما به هرحال قدم در راه گذاشته‌ایم. توی همین پنل یک روش رمزنگاری به Lattice Field هم اسم برده شد که انتظار می ره در مقابل حملاتی که توسط کامپیوترهای کوانتومی انجام می‌شه، مقاوم است (اگر خواستین سرچ کنین، من براتون کردم).

انگلیس رکورد عدم استفاده از زغال سنگ رو زد: ۵۵ ساعت متوالی سبز

برای ما باورش سخته ولی انگلیس در دهه ۵۰ شدیدا درگیر آلودگی هوا بود – خیلی بیشتر از ما. در حدی که آدم‌ها برای راه رفتن در خیابان نیازمند چراغ بودن تا بتونن جلوی پاشون رو ببینن. اما همه چیز قابل حله به شرطی که دولت رو مردم کنترل کنن نه برعکس.

حالا انگلیس بعد از چند دهه برنامه ریزی روی انرژی‌های پاک و تجدید پذیر، رکوردی تاریخی رو زده: ۵۵ ساعت زندگی بدون سوزوندن زغال‌سنگ برای تولید برق. این رکورد از شب دوشنبه تا صبح پنجشنبه به دست اومد که توربین‌های بادی قویتر از همیشه می‌چرخیدن. توربین‌هایی که انگلیس یکی از اولین کشورهایی بود که سراغش رفت و تعدادشون هم در اونجا از تمام کشورهای دیگه بیشتره. در کنار این توربین‌ها پنل‌های خورشیدی زیادی هم هستن که به شبکه برق کمک می‌کنن و انتظار می‌ره نتیجه‌شون بسته شدن تمام نیروگاه‌های پر آلودگی قدیمی‌تر باشه.

در حالی که منظره توربین‌های بادی به یک منظره کاملا عادی در اروپا تبدیل شده، انگلیس داره تلاش می‌کنه اولین کشوری باشه که تا ۲۰۲۵ به طور کامل شبکه برقش رو از اونها و پنل‌های خورشیدی تغذیه می‌کنه.

اوه.. لازمه یکبار در مورد دوچرخه در لندن هم بنویسم. کشوری که خیابون‌هاش تفاوت زیادی با مال ما نداشت ولی با چند برنامه منظم، این روزها مسیرهای خوب دوچرخه، چهره قشنگتر و هوای سالمتری بهش دادن. ولی باشه بعدا (:

شرکتی که رسما اکسپلویت‌ها و زیرودی‌های سیستم‌های پزشکی و نظامی رو می‌فروشه

شرکت گِلِگ در مسکو، شرکت کوچیکی است که کارش ساختن، جمع کردن و فروختن اکسپلویت‌ها است. اونم نه اکسپلویت‌ها و زیرو دی های معمولی بلکه پک‌هایی برای نرم‌افزارهای نظامی، نرم افزارهای پزشکی، اسکادا و غیره. یعنی حساسترین برنامه‌های ممکن. اولین پک این شرکت در ۲۰۰۴ منتشر شد و حالا طبق ادعای خودشون بیشتر از ۵۰ تا دیتابیس ماجول رو می‌فروشن و محصولی که بخرین هم هر ماه آپدیت می شه، با ماجول‌های Zero Day جدید.

البته معلومه که خود شرکت مدعی می‌شه این پک رو برای کسانی که می‌خوان تست نفوذ انجام بدن می‌فروشه و مدعی است مشتریانش بین فورچون ۵۰۰ هستن اما کاملا می شه مطمئن بود که یکسری خریدار همیشگی هم کسانی هستن که اینها رو برای مقاصد مخفی‌ترین می‌خوان و برای من و شما دو تا نکته جالب هست:

  1. چقدر راحت یک نفر می تونه مشکلات امنیتی بیمارستانی که من توش بستری هستم رو بخره (:
  2. خیلی از کسانی که مدعی هک و غیره هستن، عملا کارشون دلالی این اطلاعات است

و البته کسانی که مساله رو بررسی کردن می گن بیشترین اکسپلویت ها مربوط به سیستم عامل‌ها و نرم‌افزارهای لایه پایینی این سیستم‌ها هستن و به شکل عمومی در دسترس اما خب این شرکت همه رو یکجا جمع کرده و کار هکرها رو راحت کرده.

شبکه مش شورشی‌های ضد قدرت نیویورک؛ روشی برای دسترسی آزاد و ارزان به اینترنت

اینکه کسی به شما اینترنت سریع، ارزون و آزاده بده ایده فوق‌العاده ای است که خیلی وقت ها ممکنه حس کنیم واقعی نیست. ولی ظاهرا این هدف بریان هال، واقعی بوده و کار هم کرده. اون و گروهی از داوطلب‌ها، مش نیویورک یا همون NYC Mesh رو راه انداختن تا بتونن آدم ها رو برای اتصال به اینترنت از آی اس پی‌های بزرگ بی‌نیاز کنن. محل کار اصلی اونها اینجاست:

در این سقف که بهش سوپرنود می گن، آنتن‌ها سیگنال اینترنت رو به مودم‌هایی که روی سقف‌ها یا بالکن‌ خونه‌ها نصب شدن می‌رسونن و این مودم با یک سیگنال وای-فای، اونو به مصرف کننده‌ها می‌رسونه و در نهایت با حق اشتراکی کوچیک، همه به اینترنت دسترسی پیدا می‌کنن. درست مثل یه شبکه درهم برهم که توش هر کس چیزی رو دریافت می کنه، اونو در اطراف خودش پخش می کنه و اینطوری شبکه جلو و جلوتر می‌ره. خود سوپرنود هم با سیگنالی که ارسال می‌کنه، چندین کیلومتر از شهر رو زیر پوشش می‌گیره.

شبکه مِش، آلترناتیو آی اس پی‌های کلاسیک است. اونجا شما با کابل وصل هستین و اینجا با وای‌فای.

این شبکه اینترنت اصلی خودش رو از یک اینترنت اکسچنج پوینت میگیره، درست مثل بقیه آی اس پی‌ها. فلسفه پشتش هم اینه که اینترنت رایگان است و فقط دسترسی به اینترنت است که پولیه و پولی که آی اس پی ها در این مورد می گیرن زیادی گرونه و اگر آدم‌ها در یک شبکه مِش به همدیگه کمک کنن، دسترسی بسیار گسترده‌تر و ارزونتر خواهد شد. چنین شبکه ای شاید کم کم ای اس پی ها رو به افسانه‌ای قدیمی تبدیل کنه و از اونطرف کنترل شرکت‌ها و دولت‌ها بر اینکه ما در اینترنت حق داریم چه چیزی رو ببینیم و بشنویم رو از بین ببره و آدم‌ها به شکل مستقل بتونن برای زندگی خودشون تصمیم بگیرن. البته این هنوز در ابتدای راهه و بر خلاف آی اس پی‌های کلاسیک، افرادی که وارد مش می‌شن باید اطلاعات بیشتر و حوصله بیشتری برای متصل شدن به اینترنت داشته باشن. در حال حاضر نمونه‌های بزرگ چیزی مثل Guifi.net در اسپانیا است که با ۳۴هزار نود حدود ۵۰هزار کیلومتر مربع از منطقه کاتالونیا رو پوشش می‌ده. تا اینترنت ارزون رو به آدم هایی برسونه که به خاطر کم بودن آی اس پی‌ها در منطقه‌شون، باید هزینه‌ای بسیار گرونتر برای رسیدن به اطلاعات پرداخت می‌کردن.